Endoskopia, trzustka

Sok trzustkowy zawiera różne białka, z których większość to enzymy rozszczepiające główne składniki pokarmowe. Stężenie białka w soku trzustkowym waha się w granicach 0,1—10% u psa i 0,1—0,3e/o u człowieka. Zawartość białka w soku zależy od rodzaju bodźca wydzielniczego i często jest używana jako miernik aktywności enzymatycznej soku. Komponenta enzymowa soku trzustkowego ma małą objętość i stanowi pod względem objętości niewielką porcję całości soku trzustkowego.

Sok trzustkowy wydzielany w czasie doby zawiera do 40 g białka, które następnie ulega strawieniu i wchłonięciu z jelit, podobnie jak białko pokarmowe. Stała utrata soku trzustkowego przez przetokę trzustkową prowadzi szybko do zakwaszenia i odbiałczenia ustroju. Pies z zewnętrzną przetoką trzustkową ulega w ciągu 3—5 miesięcy. wyniszczeniu i ginie. Można temu zapobiec skarmianiem zwierząt surową trzustką. Read the rest of this entry »

Głównymi anionami soku trzustkowego są HCO^i Cl-. Wodorowęglany występują w soku w stężeniach od 25 do 170 mmol i wzrastają proporcjonalnie do objętości soku. Przy umiarkowanym wzroście objętości wywołanym sekretyną stężenie HCO3″ osiąga przeciętnie wartość ok. 140 mmol, przy dalszym jej zwiększeniu następuje już tylko nieznaczny dalszy wzrost stężenia HCOjf, które po osiągnięciu szczytu (160 mmol) wykazuje tendencję spadkową mimo utrzymującego się pobudzenia sekretynowego.

W przypadku małej objętości soku trzustkowego stężenie Cl ~ jest wysokie, a HCCT niskie, natomiast w przypadku dużej objętości soku stężenie HCO~ jest wysokie, a Cl~ niskie. Miejscem wytwarzania HCO3 są komórki śródpęcherzykowe i przewody śródzrazikowe oraz pozazrazikowe kanaliki wyprowadzające. Badania mikro- punkcyjne przewodów śród- i pozazrazikowych dowodzą, że pierwotna wydzielina wytwarzana przez komórki śródpęcherzykowe i tworzące przewody śródzrazikowe w pobliżu pęcherzyków u kota, szczura lub myszy wykazuje podobne stężenie HC03~ i Cl~ jak w osoczu. U królika, psa i prawdopodobnie także u człowieka stężenie HCO3″ jest nieco większe, a Cl~ nieco mniejsze niż w osoczu. Skład tej wydzieliny pierwotnej nie podlega zmianom pod wpływem stymulacji sekretynowej. Sekretyną zwiększa wydzielanie komórek przewodów wyprowadzających, szczególnie w obrębie małych kanalików pozazrazikowych. Ta pobudzana sekretyną wydzielina ma mniejsze stężenie chlorków i odpowiednio większe stężenie HCO¿ niż wydzielina pierwotna powstająca w pęcherzykach lub w ich pobliżu. W związku z tym w trzustce pobudzanej sekretyną zwiększa się stężenie HCO3 , a maleje stężenie Cl~ w wydzielinie przepływającej przez pozazrazikowe przewody wyprowadzające. W przypadku braku pobudzenia sekretynowego skład wydzieliny pierwotnej, głównie w zakresie HCO3 o względnie wyższym i Cl~ o niższym stężeniu niż w osoczu, ulega wyrównaniu z poziomem tych składowych w osoczu. Read the rest of this entry »

Głównymi kationami soku trzustkowego są Na+ i K+. Ich stężenia w soku trzustkowym zbliżone są do tych w surowicy krwi i nie zależą od objętości wydzielanego soku. W soku otrzymanym przez aspirowanie zawartości dwunastnicy człowieka stwierdzono, że stężenie Na+ waha się w granicach pomiędzy 139 a 143 mmol. Stężenie Na+ i K+ w soku otrzymanym przez zgłębnikowanie przewodu trzustkowego było w warunkach podstawowych podobne do tego w surowicy krwi i nieco tylko wzrastało wraz ze zwiększeniem stężenia wodorowęglanów, np. po pobudzeniu sekretynowym. W soku otrzymanym od psa z przetoką trzustkową stężenie sodu wynosiło 154 ± 7 mmol, a potasu 4,8 ± 0,9 mmol. W wydzielinie otrzymanej z preparatu trzustki izolowanej i przepłukiwanej płynem o zbliżonym składzie elektrolitowym do osocza stężenie Na+ było identyczne ze stężeniem płynu odżywczego, a stężenie K+ zwiększało się nieznacznie ponad poziom osoczowy bezpośrednio po wstrzyknięciu sekretyny. Read the rest of this entry »